Co to jest deszcz meteorytów Perseidów? 10 intrygujących faktów

Perseid Meteor Shower

Każdego roku deszcz meteorytów Perseidów pojawia się, gdy Ziemia przechodzi przez pozostałości komety Swift-Tuttle. Te pozostałości, składające się z małych cząstek i pyłu, dostają się do naszej atmosfery i wytwarzają na niebie olśniewające smugi światła, powszechnie określane jako meteory lub „spadające gwiazdy”. Deszcz meteorytów, zwykle rozświetlający niebo w sierpniu, zajmuje szczególne miejsce w sercach obserwatorów gwiazd i entuzjastów astronomii.

Charakterystyka deszczu meteorytów Perseid

Deszcz meteorytów Perseidów pochodzi z przecięcia orbity Ziemi z chmurą Perseidów, podłużnym strumieniem gruzu podążającym po orbicie komety Swift-Tuttle. Chmura składa się z cząstek, które zostały wyrzucone przez kometę podczas jej 133-letniej orbity, a niektóre cząstki utrzymują się w chmurze przez około tysiąclecie. Warto zauważyć, że niedawno uformowane włókno pyłu, oddzielone od komety w 1865 r., przyczynia się do wczesnego mniejszego szczytu obserwowanego na dzień przed głównym deszczem meteorów.

Ten deszcz meteorytów co roku przedstawia swój niebiański spektakl, zwykle trwający od połowy lipca do końca sierpnia. Jego szczytowa aktywność przypada na okres od 10 do 14 sierpnia, w zależności od konkretnego położenia strumienia szczątków. Podczas tego szczytu liczba meteorów sięga około 60 do 80 na godzinę. Meteory wyświetlają swój radiant w konstelacji Perseusza, dzięki czemu można je obserwować głównie na półkuli północnej.

deszcz meteorytów Perseidów
Kiedy meteoryt Perseid wchodzi w atmosferę, zapala się i zanika w ognistym pokazie.

Obserwacje wykazały, że godziny przed świtem są najbardziej sprzyjające do oglądania meteorów, co odpowiada okresowi między północą a południem, co można przypisać ruchowi orbitalnemu Ziemi skierowanemu do przodu, co ułatwia zwiększoną interakcję z nadlatującymi meteoroidami. Podczas gdy większość meteorów rozpada się na wysokościach przekraczających 80 kilometrów (50 mil) w ziemskiej atmosferze, niektóre godne uwagi obserwacje mają miejsce przed północą i charakteryzują się wydłużonymi jasnymi śladami i okazjonalnymi kulami ognia.

Swift-Tuttle

Swift-Tuttle to kometa okresowa o wysoce eliptycznej orbicie, która zbliża ją w pobliże Ziemi. Kometa ta, odkryta niezależnie przez Lewisa Swifta i Horace’a Parnella Tuttle’a w połowie XIX wieku, jest znana jako ciało macierzyste corocznego deszczu meteorytów Perseidów.

Ze względu na swoje właściwości orbitalne Swift-Tuttle jest klasyfikowany jako potencjalnie niebezpieczny obiekt, ponieważ jego trajektoria zbliża go stosunkowo blisko Ziemi. Nie stanowi jednak bezpośredniego zagrożenia dla naszej planety w dającej się przewidzieć przyszłości. Ostatni raz Swift-Tuttle przeszedł przez wewnętrzny układ słoneczny w 1992 roku i nie powróci do roku 2126.

Deszcz Perseidów w 2016 roku

Najlepsze miejsca do oglądania deszczu Perseidów

Dla zagorzałych obserwatorów gwiazd i miłośników astronomii wybór optymalnej lokalizacji do obserwacji deszczu Perseidów jest istotnym aspektem tego doświadczenia, na które wpływa kilka krytycznych czynników, które misternie kształtują widoczność i ogólny wysiłek związany z oglądaniem.

Przede wszystkim promienisty punkt deszczu meteorów, pozorne pochodzenie meteorów, znajduje się w gwiazdozbiorze Perseusza. Ta astronomiczna cecha z natury faworyzuje obserwatorów znajdujących się na półkuli północnej, gdzie promieniowanie manifestuje się z większą wyrazistością. W rezultacie lokalizacje położone na szerokości geograficznej przekraczającej 30 stopni na północ stają się idealnymi punktami obserwacyjnymi do uzyskania niezakłóconego widoku zjawisk meteorytowych.

Równolegle, wpływ zanieczyszczenia światłem ma duży wpływ na wykrywalność deszczu meteorytów. Miejscowości miejskie i podmiejskie, przesiąknięte wszechobecnym blaskiem sztucznego oświetlenia, wywierają szkodliwy wpływ, zasłaniając delikatniejsze meteory i zmniejszając ogólną jasność nieba. Strategicznym rozwiązaniem jest szukanie schronienia na obszarach wiejskich lub odległych, strategicznie oddalonych od świetlistych wkroczeń miast. Regiony wyznaczone jako rezerwaty ciemnego nieba, charakteryzujące się minimalnym zanieczyszczeniem światłem, stanowią wybitne domeny niezakłóconego kontaktu z blaskiem deszczu meteorytów.

Wysokość to kolejna kwestia. Decydując się na podwyższone punkty widokowe, obejmujące szczyty wzgórz lub tereny górzyste, niesie ze sobą wyraźne korzyści. Ta strategiczna elewacja często zbiega się ze zmniejszonym zanieczyszczeniem światłem, skutecznie tłumiąc jego zakłócenia. Co więcej, przebywanie w wyższym punkcie obserwacyjnym zwiększa szansę zobaczenia meteorów poruszających się po szerokim nocnym niebie.

Kiedy przypada szczyt deszczu meteorów Perseidów w 2023 roku?

Deszcz meteorytów Perseidów w 2023 roku osiągnie swój szczyt w nocy z 12 na 13 sierpnia. Przedział czasowy między północą a świtem jest uważany za idealny do obserwacji. Co więcej, wpływ zanieczyszczenia światłem Księżyca będzie w tym roku minimalny, ponieważ Księżyc wejdzie w fazę nowiu 16 sierpnia. Dodatkowym atutem jest to, że 13 sierpnia wypada w weekend. Pozostało tylko sprawdzić warunki pogodowe w Twojej lokalizacji.

10 intrygujących faktów na temat deszczu meteorytów Perseidów

1. Deszcz meteorytów Perseidów pojawia się co roku w sierpniu, z typowym szczytem około 12 i 13 sierpnia.

2. Większość tych meteorów ma rozmiary porównywalne z ziarnami piasku, podczas gdy mniejszość ma rozmiary porównywalne z nasionami granatu lub oliwkami.

3. Perseidy mogą podróżować z prędkością do 59 kilometrów na sekundę (37 mil na sekundę).

4. Promienny lub pozorny punkt pochodzenia meteorów Perseidów znajduje się w gwiazdozbiorze Perseusza. To dlatego deszcz meteorytów został nazwany na cześć tej konstelacji.

5. Perseidy są lepiej widoczne na półkuli północnej ze względu na położenie radianta. Jednak nadal można je obserwować na półkuli południowej, choć z mniejszą liczbą meteorów.

6. Najlepszy czas na obserwację deszczu meteorów Perseidów to zwykle po północy i przed świtem, kiedy niebo jest najciemniejsze.

7. Na widoczność meteorów Perseidów może mieć wpływ faza Księżyca. Księżyc w nowiu lub w fazie półksiężyca jest idealny, ponieważ zmniejsza zanieczyszczenie światłem i poprawia widoczność meteorów.

8. Deszcz meteorytów Perseidów obserwowano od tysięcy lat. Chińscy astronomowie zarejestrowali deszcz meteorów wkrótce po epoce żelaza.

9. Intensywność aktywności meteorów może zmieniać się corocznie ze względu na takie czynniki, jak orientacja przestrzenna komety i gęstość pozostałości po niej.

10. Wiele klubów i organizacji astronomicznych organizuje publiczne obserwacje podczas deszczu meteorytów Perseidów. Spotkania te dają szansę poznania astronomii i podziwiania pokazu meteorytów z innymi entuzjastami.

  • HUGHES, David W. The Perseid meteor shower. Earth, Moon, and Planets, 1995, 68.1-3: 31-70
  • Wikipedia contributors. (2023, August 7). Perseids. In Wikipedia, The Free Encyclopedia. Retrieved 23:18, August 9, 2023