Okresy archeologiczne

Okresy archeologiczne

Jeśli chodzi o czasy prehistoryczne, najczęściej używany jest System Trzech Wieków. Koncepcję metodologiczną System trzech wieków opracował w XIX wieku duński antykwariusz Christian Jürgensen Thomsen. Zgodnie z Systemem Trzech Wieków, okresy prehistoryczne dzielą się na trzy epoki: epokę kamienia, epokę brązu i epokę żelaza. Jednak w świetle nowych odkryć system został zrewidowany i pojawiły się obecne terminy: paleolit, mezolit, neolit, chalkolit, epoka brązu i epoka żelaza. Jednak najczęstszym błędem jest założenie, że okresy archeologiczne wszędzie zaczynają się i kończą w tym samym czasie. Zwykle to rozwój przemysłowy i społeczno-ekonomiczny w społeczeństwach określa daty rozpoczęcia i zakończenia okresów. Dlatego okresy archeologiczne, zwłaszcza okresy postpaleolityczne, rozpoczynały się i kończyły w różnym czasie w różnych regionach. Z tego powodu okresy odpowiadające okresom nie są podane w jednym nagłówku, ale są oceniane według różnych regionów geograficznych w ramach akapitu.

Paleolityczny

Okres archeologiczny, który rozpoczął się około 3,3 miliona lat temu i zakończył 12 tysięcy lat temu, nazywany jest paleolitem. Prawie pokrywa się z plejstocenem, epoką geologiczną. To pojawienie się pierwszych kamiennych narzędzi zapoczątkowało okres paleolitu. Łatwo obrabialne kamienie, kości, rogi, muszle mięczaków i gałęzie drzew są najczęściej używanymi materiałami do wyrobu narzędzi paleolitycznych. W paleolicie dominowała kultura łowców-zbieraczy i koczownictwo.

Dzieli się na trzy części: dolną, środkową i górną:

Dolny paleolit

Jest to pierwszy i najdłuższy podokres paleolitu. Zaczęło się 3,3 miliona lat temu, a zakończyło około 300 tysięcy lat temu. W tym okresie pojawił się rodzaj Homo. Najwcześniejsze dowody na to, że hominidy potrafiły kontrolować ogień, pochodzą z połowy dolnego paleolitu. Według niektórych antropologów mięsożerny gatunek Homo przeszedł od padlinożercy do łowcy-zbieracza we wczesnym dolnym paleolicie.

Gatunki z rodzaju Homo

Środkowy paleolit

Jest to drugi podokres paleolitu. Zaczęło się 300 tysięcy lat temu i zakończyło około 50 tysięcy lat temu. Współcześni ludzie zaczęli migrować z Afryki od połowy środkowego paleolitu. Uważa się, że w tym okresie pojawiły się takie kompetencje, jak posługiwanie się symbolami, myślenie abstrakcyjne, ekspresja artystyczna i pierwsze rytuały religijne, ale w tej kwestii nie osiągnięto jeszcze konsensusu. Używanie ognia rozpowszechniło się w środkowym paleolicie. Kontynuowano zbieractwo myśliwych, ale w codziennej diecie znajdowały się również owoce morza.

Górny paleolit

Jest to ostatni podokres paleolitu. Zaczęło się 50 000 lat temu i zakończyło około 12 tysięcy lat temu wraz z końcem ostatniej epoki lodowcowej. W tym okresie nastąpiło rozprzestrzenianie się współczesnego człowieka na Europę Południową i Środkową. Neandertalczycy zniknęli w pierwszej ćwiartce górnego paleolitu. Uważa się, że z powodu ostatniej epoki lodowcowej poziom mórz był co najmniej 100 metrów niższy niż obecnie. Oznacza to, że pod koniec górnego paleolitu osady przybrzeżne są teraz zanurzone.

Mezolit

Jest to okres przejściowy między paleolitem a neolitem. Okres przedrolniczy między końcem maksimum ostatniego zlodowacenia a rewolucją neolityczną nazywany jest mezolitem. Uważa się, że zaczęło się około 14 000 pne w niektórych częściach Azji Południowej i na Bliskim Wschodzie, około 12 000 pne w Europie Południowo-Wschodniej i około 10 000 pne w Europie Północnej. Mezolit, który zakończył się około 10.000 pne wokół Lewantu i Żyznego Półksiężyca, trwał do 3000 pne w niektórych częściach Europy i Azji Wewnętrznej. Najważniejszym czynnikiem opóźniającym realizację rewolucji rolnej w północnej Europie były bogate zasoby żywności w bagnach i jeziorach, które powstały w wyniku ocieplenia klimatu.

Neolit

Okres między mezolitem a chalkolitem nazywany jest neolitem. Charakteryzuje się rewolucją rolniczą i przejściem do życia osiadłego. W neolicie udomowiono wiele gatunków roślin i zwierząt. Zaczęło się wokół Lewantu i Żyznego Półksiężyca około 10.000 pne, w Europie Południowo-Wschodniej około 6000 pne, w Europie Zachodniej około 4000 pne, aw niektórych częściach Europy Północnej i Azji Środkowej około 3000 pne. Społeczeństwa neolityczne na ogół żyły w plemionach składających się z wielu podgrup. Własność gruntów rolnych i zwierząt udomowionych doprowadziła z czasem do wzrostu nierówności społecznych. Według niektórych badaczy w tym okresie pojawiły się takie pojęcia, jak hierarchia społeczna i dziedziczenie.

Chalkolit

Jest to okres między neolitem a epoką brązu. Znany jest również jako epoka miedzi. Wraz z narzędziami kamiennymi narzędzia miedziane stały się częścią codziennego życia w tym okresie. Zaczęło się na Bliskim Wschodzie iw Europie Południowo-Wschodniej około 5000 pne, a zakończyło około 3000 pne. Ludność i liczba osad zaczęła szybko rosnąć od początku okresu chalkolitu. Pod koniec chalkolitu na Bliskim Wschodzie pojawiły się pierwsze znane cywilizacje, takie jak Sumerowie, i rozpoczął się międzycywilizacyjny handel minerałami.

Epoka brązu

Jest to okres między epoką chalkolitu a epoką żelaza. W tym okresie rozpowszechniły się narzędzia z brązu wytwarzane z topienia miedzi i cyny. Pismo zostało wynalezione w epoce brązu. Zaczęło się na Bliskim Wschodzie, w Europie Południowej, na Bałkanach i w niektórych częściach Azji Południowej około 3300-3000 pne i zakończyło się około 1200-700 pne. Wiek asyryjskich kolonii handlowych i wiek starohetycki pokrywają się z połową epoki brązu. Pod koniec tego okresu nastąpił upadek kulturowy i społeczno-ekonomiczny zwany upadkiem epoki brązu.

Epoka żelaza

Jest to ostatni z okresów prehistorycznych. Po epoce żelaza rozpoczyna się starożytna historia. Najbardziej charakterystyczną cechą tego okresu jest znaczenie żelaza w wytwarzaniu narzędzi i broni. Zaczęło się na Bliskim Wschodzie, w Europie Południowej, na Bałkanach i w niektórych częściach Azji Południowej między 1200-1000 pne, a zakończyło się około 700-200 pne. Ze względu na upadek epoki brązu, który miał miejsce pod koniec epoki brązu, handel miał tendencję do kurczenia się we wczesnej epoce żelaza. Używanie liter alfabetu stało się powszechne w epoce żelaza.



Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
View all comments