Acht Mythische Wezens En Goden Van De Lente

Acht Mythische Wezens En Goden Van De Lente

Acht Mythische Wezens En Goden Van De Lente

De lente wordt in veel gemeenschappen geassocieerd met vruchtbaarheid en overvloed en wordt gesymboliseerd door de kleur groen of turkoois. Daarom zijn de eerste wezens die in je opkomen als de lente wordt genoemd, meestal vruchtbaarheidsgoden of godinnen. Dus, hier zijn acht mythologische wezens van over de hele wereld die worden geassocieerd met de lente:

Persephone

In de Griekse mythologie is zij de dochter van Zeus, de god van lucht en donder, en Demeter, de godin van landbouw en oogst. Haar echte naam is Kore, ze nam de naam Persephone aan nadat ze ondergronds werd ontvoerd door Hades, de broer van Zeus.

Toen Zeus niet reageerde op deze ontvoering, verliet Demeter haar godinnenrol en besloot te leven als een sterveling. Nadat de grond al zijn vruchtbaarheid had verloren, vroeg Zeus zijn broer Hades om zijn dochter vrij te laten. Toen Zeus niet reageerde op deze ontvoering, verliet Demeter haar godinnenrol en besloot te leven als een sterveling. Nadat de grond al zijn vruchtbaarheid had verloren, vroeg Zeus zijn broer Hades om zijn dochter te bevrijden. Hades bevrijdde de godin, maar voedde haar granaatappels voordat ze de onderwereld verliet. Want volgens de legende moet iemand die iets uit de ondergrond eet daar op een dag terugkeren. Om deze reden komt Persephone elk jaar met de lente naar de aarde en keert terug naar de ondergrond met het begin van de winter. De dag dat ze naar de aarde komt, begint de natuur groen te worden en beginnen de bomen te bloeien.

Acht Mythologische Wezens Van Winter En Sneeuw

Persephone’s ondergronds gaan elke winter en elke lente terugkeren naar de aarde symboliseert ook de opstanding. Daarom zijn op veel sarcofagen uit de oud-Griekse periode reliëfs te zien die Persephone symboliseren.


Ostara

Ostara, ook bekend als Ēostre, is de naam van een godin die wordt geassocieerd met de lente in de West-Germaanse mythologie. Sommige onderzoekers zijn sceptisch over het bestaan van Ostara. Want veel van wat er tegenwoordig over Ostara bekend is, is uitsluitend gebaseerd op de geschriften van de Engelse monnik Beda Venerabilis, die in 735 stierf.

Ostara is ook de naam van een festival dat wordt gevierd door neopaganistische groepen op de lente-equinox. Vruchtbaarheid, wedergeboorte, overvloed en balans zijn de meest gebruikte trefwoorden om Ostara te beschrijven. Tijdens het Ostara-festival bidden mensen meestal tot de godin Ostara, consumeren ze eieren en lentegroenten en versieren ze hun huizen met groene planten en bloemen die de lente symboliseren.


Brigit

Brigit, ook bekend als Bríg in de Ierse mythologie, is een godin uit de Tuatha Dé Danann. Ze wordt vaak geassocieerd met genezing, lente, wijsheid, natuur en poëzie. In Early Age bronnen staat dat ze de dochter is van Dagda, een van de belangrijkste godheden uit de Ierse mythologie en op dezelfde manier geassocieerd met wijsheid, landbouw en vruchtbaarheid.

Imbolc, een van de traditionele heidense festivals, wordt meestal gehouden ter ere van de godin Brigit.1 Het festival, dat op 1 februari (1 augustus op het zuidelijk halfrond) wordt gehouden, markeert de komende lente.


Flora

In de Romeinse mythen is ze een godin die wordt geassocieerd met bloemen, granen en de lente. Daarom wordt ze meestal afgebeeld met kleurrijke bloemen op haar hoofd. Het woord flora, dat tegenwoordig wordt gebruikt om “plantensoort in een regio” te betekenen, komt van de naam van deze godin.

De godin Flora is door de geschiedenis heen het onderwerp geweest van zowel schilderkunst als beeldhouwkunst. Een tempel gewijd aan Flora werd gebouwd in het oude Rome, en van 28 april tot 3 mei werden er lentefeesten gehouden ter ere van haar.


Yaşıl Han

In de Turkse mythologie is het de naam van een mythologische entiteit die wordt geassocieerd met de lente en de kleur groen. Hij is een van de zonen van Ülgen, de god van genade en goedheid. Zijn belangrijkste taak is om bomen die in de herfst hun bladeren verliezen in het voorjaar weer groen te maken. Samengevat is het dus verantwoordelijk voor de vergroening van planten.2

In Turkse gemeenschappen zijn de kleur groen en de natuur altijd in verband gebracht met het leven.


Khidr

Hij is een wijze die dronk uit de fontein van de jeugd, wiens naam groen betekent. Khidr is een syncretische figuur en is vooral bekend in Centraal-Azië, het Nabije Oosten, Anatolië en de Balkan. Hij wordt meestal in het groen afgebeeld, soms met vissen. Hij kan over water lopen en kan verschillende vermommingen aannemen. “Help, O Khidr” is een uitdrukking die vaak wordt gezegd omdat hij mensen in nood helpt.

Er wordt aangenomen dat Khidr en de profeet Elia elkaar op 6 mei, ook bekend als Hıdırellez, op aarde ontmoetten. Op die dag doen mensen wensen van Khidr. Ze tekenen wat ze willen, zoals een huis of auto, op een stuk papier, en hangen ze aan de bomen zodat Khidr kan zien. Soms laten ze deze papieren in een zee of een rivier achter in de hoop dat ze Khidr zullen bereiken. Deze wensen worden soms niet op papier getekend, maar direct gemodelleerd met gemakkelijk vormbare materialen zoals karton of hout.


Jarilo

In de Slavische mythologie is hij een soort van overvloed en natuurgod, ook wel bekend als Yarilo. Sommige van de lentefestivals die in Slavische gemeenschappen worden gehouden, zijn opgedragen aan Jarilo.

Jarilo wordt vaak afgebeeld met tarwe en bloemen. De komst van de lente hangt af van Jarilo’s terugkeer uit de onderwereld. In dit opzicht doet hij denken aan Persephone uit de Griekse mythologie.


Kostroma

Zij is de dochter van Simargl, de god van het vuur in de Slavische mythologie, en Kupalnitsa, de godin van de nacht. Haar naam komt vooral voor in Oost-Slavische mythen. Ze wordt meestal afgebeeld als een mooie vrouw in het wit en met boomtakken in haar hand.3

Kostroma wordt geassocieerd met lente en vruchtbaarheid. Op een dag trouwde ze echter per ongeluk met haar broer Kupalo, en toen pleegden ze allebei zelfmoord. De andere goden, bedroefd door zelfmoord, veranderden ze in bloemen.


  1. “Celtic Culture: A Historical Encyclopedia”, John T. KOCH, ABC-Clio, ISBN: ‎9781851094400^
  2. Türk Söylence Sözlüğü“, Deniz KARAKURT^
  3. “Illustrated Encyclopedia Of Ancient Slavic Gods And Spirits”, Olga & Elena KRYUCHKOVA, Babelcube Inc. ISBN: 9781386400011^