7 najlepszych horrorów inspirowanych nordyckimi mitami i opowieściami ludowymi

7 najlepszych horrorów inspirowanych nordyckimi mitami i opowieściami ludowymi

Mitologia nordycka była przez lata wielką inspiracją dla wielu horrorów. Od bogów nordyckich po legendarne stworzenia, takie jak olbrzymy, wilkołaki i smoki, jest wiele fascynujących elementów, z których można czerpać. Ta lista zawiera niektóre z najlepszych horrorów związanych z nordyckimi mitami i opowieściami ludowymi. Dla osób zainteresowanych zarówno mitologią, jak i horrorem, filmy te oferują wyjątkową mieszankę obu gatunków.

Midsommar (2019)

„Midsommar” to horror z 2019 roku w reżyserii Ariego Astera, który jest także autorem scenariusza. W filmie występują Florence Pugh, Jack Reynor, William Jackson Harper i Vilhelm Blomgren. Zdjęciami do filmu zajął się Paweł Pogorzelski, natomiast producentami Lars Knudsen i Patrik Andersson.

Film bada koncepcję pogaństwa nordyckiego i jego korzenie w szwedzkim folklorze. Akcja filmu rozgrywa się w odległej szwedzkiej wiosce, gdzie grupa przyjaciół odwiedza jedyny w swoim rodzaju festiwal, który odbywa się co 90 lat. Film porusza takie tematy, jak żal, toksyczne związki i niebezpieczeństwa ślepego podążania za tradycją.

Jednym z wyróżniających się aspektów „Midsommar” jest oszałamiająca oprawa wizualna i dźwiękowa. Żywe i kolorowe zdjęcia filmu skutecznie kontrastują z niepokojącą i graficzną treścią filmu, tworząc wyjątkową i niepokojącą atmosferę. Muzyka skomponowana przez Bobby’ego Krlica skutecznie buduje napięcie i niepokój przez cały film. Ponadto występy aktorów, zwłaszcza Florence Pugh, są na najwyższym poziomie i dodają głębi postaciom filmu.

Jedną z krytyki filmu może być jego powolne tempo, które może nie być odpowiednie dla niektórych widzów. Ponadto drastyczne i niepokojące treści mogą być zbyt intensywne dla niektórych odbiorców. Jednak „Midsommar” to dobrze skonstruowany horror, który skutecznie wykorzystuje mitologię nordycką i jej korzenie w szwedzkim folklorze, aby stworzyć wyjątkowe i niepokojące doświadczenie.

Draug (2018)

„Draug” to horror z 2018 roku w reżyserii Karin Engman i Klasa Perssona. Scenariusz napisali Klas Persson i Per-Olov Jansson, a zdjęciami zajął się Andreas Wessberg. W rolach głównych występują Albin Grenholm, Nina Filimoshkina i Thomas Hedengran.

Film opowiada o szwedzkim żołnierzu wysłanym z misją zbadania zniknięcia grupy żołnierzy w XVII-wiecznej Norwegii. Uważa się, że grupa została zabita przez mityczne stworzenie znane jako Draug, które podobno nawiedza norweską dzicz. Gustavowi towarzyszy grupa żołnierzy oraz znająca okolicę norweska przewodniczka Liv.

Aspekt mitologii nordyckiej w filmie koncentruje się głównie na Draugu, stworzeniu z norweskiego folkloru. Według legendy Draug jest duchem lub nieumarłym stworzeniem, które nawiedza wybrzeża Norwegii i powoduje zniszczenie i śmierć. Film wykorzystuje to stworzenie jako głównego antagonistę, a jego wygląd i działania wzorowane są na tradycyjnych opowieściach.

Jednym z pozytywnych aspektów filmu jest umiejętne wykorzystanie napięcia i klimatu. Twórcy filmu tworzą poczucie izolacji i przerażenia, wykorzystując odległy, zaśnieżony norweski krajobraz i niesamowitą oprawę dźwiękową. Występy są również mocne, a Albin Grenholm w przekonujący sposób przedstawia nawiedzonego i przeżywającego traumę Gustava.

The Ritual (2017)

„The Ritual” to brytyjski horror z 2017 roku, wyreżyserowany przez Davida Brucknera i napisany przez Joe Bartona. W filmie występują Rafe Spall, Arsher Ali, Robert James-Collier i Sam Troughton jako grupa starych przyjaciół, którzy wybierają się na pieszą wycieczkę po skandynawskiej dziczy, aby uczcić zmarłego przyjaciela. Zdjęcia do filmu wykonał Andrew Shulkind, a wyprodukowali Jonathan Cavendish i Richard Holmes.

Film czerpie inspirację ze starożytnych mitów i legend Skandynawii, wykorzystując je do stworzenia niesamowitej i złowrogiej atmosfery. Bohaterowie napotykają w lesie dziwne symbole i oznaczenia i wkrótce zaczynają zdawać sobie sprawę, że nie są sami w dziczy.

Pozytywne strony filmu tkwią w efektownym wykorzystaniu atmosfery i napięcia. Zdjęcia są szczególnie uderzające, a piękna skandynawska przyroda stanowi wyraźny kontrast dla złowrogich i złowróżbnych wydarzeń, które mają miejsce. Film skutecznie buduje napięcie i suspens, tworząc poczucie strachu i przerażenia, które rozwija się aż do satysfakcjonującego punktu kulminacyjnego.

Chociaż „The Ritual” otrzymał generalnie pozytywne recenzje od krytyków, niektórzy recenzenci skrytykowali film za przewidywalną fabułę i nadużywanie tropów grozy.

Skyggenes Dal (2017)

„Skygggenes Dal” to norweski horror / fantasy wydany w 2017 roku. Film wyreżyserował Jonas Matzow Gulbrandsen, aw rolach głównych występują Adam Ekeli, Kathrine Fagerland i John Olav Nilsen. Scenariusz napisał również Gulbrandsen.

Film opowiada historię młodego chłopca o imieniu Aslak, który mieszka w małej wiosce otoczonej lasem. Po zniknięciu rodzinnego psa Aslak zaczyna się bać, że w lesie czai się tajemnicze stworzenie. Kiedy próbuje odkryć prawdę, jego wyobraźnia szaleje i zaczyna wierzyć, że stwór jest mityczną istotą z nordyckiego folkloru.

7 najlepszych horrorów o czarownicach i czarach

Chociaż film nie odwołuje się bezpośrednio do żadnych konkretnych mitów ani legend nordyckich, czerpie z motywów mitologii i folkloru nordyckiego. Akcja filmu rozgrywa się w odległej, odizolowanej społeczności otoczonej gęstym lasem, co jest częstym miejscem w mitologii nordyckiej. Ponadto film porusza motywy ciemności, śmierci i nieznanego, które są powszechne w mitologii i wierzeniach nordyckich.

Jednym z atutów „Skygggenes Dal” jest jego atmosfera. Oszałamiające zdjęcia do filmu oddają zapadające w pamięć piękno norweskiego krajobrazu, wywołując poczucie niepokoju i złych przeczuć. Film korzysta również z mocnej centralnej roli Adama Ekeli, który nasyca Aslaka poczuciem wrażliwości i niewinności, co czyni jego podróż jeszcze bardziej fascynującą.

Thale (2012)

Thale to norweski horror-fantasy wydany w 2012 roku. Wyreżyserowany przez Aleksandra Nordaasa, film opowiada historię dwóch sprzątaczy miejsc zbrodni, Elvisa (Erlend Nervold) i Leo (Jonas Hoff Oftebro), którzy odkrywają ukryte pomieszczenie w piwnicy odosobniony dom. W pokoju znajdują niemą i nagą kobietę o imieniu Thale (Silje Reinåmo), która nie jest do końca człowiekiem. Dwaj mężczyźni zabierają ją do swojego biura, aby zapewnić jej bezpieczeństwo i spróbować odkryć jej prawdziwą tożsamość.

Zdjęcia w Thale to jeden z najmocniejszych aspektów. Akcja filmu rozgrywa się w pięknych i niesamowitych lasach Norwegii, a autor zdjęć, Marius Matzow Gulbrandsen, doskonale oddaje nawiedzoną atmosferę tego miejsca. Na uwagę zasługuje również oprawa dźwiękowa, która w znacznym stopniu wpływa na ogólny ton filmu.

Innym wyróżniającym się aspektem filmu jest wykorzystanie norweskiego folkloru, w szczególności huldry, rodzaju leśnych stworzeń. Film łączy mitologię w sposób zarówno intrygujący, jak i mrożący krew w żyłach, dodając głębi historii.

Występy w Thale są również imponujące, zwłaszcza portret Thale’a przez Silje Reinåmo. Pomimo braku dialogów postaci, mimika twarzy i mowa ciała Reinåmo skutecznie oddają emocje i motywacje Thale’a.

Chociaż Thale to wolno palący się horror, udaje mu się zbudować napięcie i intrygę przez cały czas trwania.

Vittra (2012)

Vittra to szwedzki horror wyreżyserowany przez Kjella Sundvalla i wydany w 2012 roku. Film koncentruje się wokół postaci Idy, młodej kobiety, która przeprowadza się wraz z rodziną do odległej chaty w szwedzkim lesie. Zaczynając eksplorować otoczenie, Ida odkrywa starożytne stworzenie czające się w lesie, znane jako Vittra. Vittra to typ nordyckiego ducha leśnego, o którym wiadomo, że powoduje psoty i zniszczenie.

Vittra mocno czerpie z mitologii nordyckiej i skandynawskiego folkloru, aby stworzyć poczucie tajemnicy i niepokoju w całym filmie. Sama Vittra jest oparta na starożytnych nordyckich legendach o leśnych duchach zamieszkujących dziką przyrodę, a film zawiera również motywy pogaństwa i czarów.

Jedną z mocnych stron Vittry jest efektywne wykorzystanie praktycznych efektów w celu stworzenia przekonującego i przerażającego przedstawienia stworzenia Vittra. Zdjęcia do filmu również przyczyniają się do jego niesamowitej atmosfery, z nastrojowymi i klimatycznymi ujęciami lasu i odosobnionej chaty.

Trolljegeren (2010)

„Trolljegeren” to norweski horror w reżyserii André Øvredala. Film został wydany w 2010 roku. W głównej obsadzie filmu znaleźli się Otto Jespersen, Glenn Erland Tosterud i Johanna Mørck.

Historia opowiada o grupie trzech norweskich studentów, którzy prowadzą śledztwo w sprawie serii zabójstw niedźwiedzi na odległej wsi. Wkrótce odkrywają, że prawdziwym winowajcą nie jest niedźwiedź, ale zatrudniony przez rząd łowca trolli imieniem Hans (Jespersen), którego zadaniem jest kontrolowanie norweskiej populacji trolli.

„Trolljegeren” opiera się na norweskim folklorze i przedstawia szeroką gamę trolli, z których każdy ma swoje unikalne cechy i zdolności. Film skutecznie łączy humor i horror, dzięki czemu jest przyjemnym do oglądania dla fanów obu gatunków.

Na uwagę zasługują również zdjęcia i efekty wizualne, a trolle wyglądają przekonująco realistycznie pomimo skromnego budżetu filmu.