Przysięga Krwi Scytów i Hunów

Przysięga Krwi Scytów i Hunów

Przysięga krwi to rytuał, zwykle między dwoma mężczyznami, który zapewnia symboliczne poczucie przywiązania i wiecznej przyjaźni. Rytuały krwawej przysięgi, powszechne wśród ludów koczowniczych w czasach starożytnych, były z czasem praktykowane również w osiadłych społeczeństwach. Ci, którzy praktykują rytuał przysięgi krwi, nazywani są braćmi krwi i są sojusznikami śmierci w obliczu wroga.

Przysięga Krwi Scytów

Scytowie byli ludem koczowniczym, który zamieszkiwał stepy pontyjskie i zachodnią Azję Środkową około VII wieku p.n.e. Chociaż nie wiadomo dokładnie, gdzie wcześniej żyli, uważa się, że przybyli ze wschodu lub południowego wschodu.

Scytowie przez wieki handlowali z greckimi miastami-miastami na południu i zachodzie. Na ogół eksportowali produkty zwierzęce, takie jak futra, w zamian otrzymywali wino i produkty rolne.

Stosunki handlowe między Scytami a starożytnymi Grekami spowodowały, że oba społeczeństwa uległy wzajemnemu wpływowi. Z tego powodu pierwszymi, którzy mówią o strukturze społecznej Scytów, są głównie historycy starożytnej Grecji.

Jubilerzy stepu: Scytowie i sztuka scytyjska

Pierwsze szczegółowe informacje o rytuałach przysięgi krwi Scytów zostały napisane przez kariańskiego historyka Herodota, który żył w V wieku pne.

Według Herodota Scytowie podczas ceremonii krwawej przysięgi przelewają własną krew do glinianego garnka. W tym celu używają małego przedmiotu do przekłuwania lub miecza. Następnie mieszają tę krew z winem i piją. Czasami nawet oferują ten napój ważnym osobom, które tam są. Od tego momentu ludzie, którzy piją lub liżą sobie nawzajem krew, są uważani za braci krwi. Przyjaźń, która przetrwa aż do śmierci.

Profesor prehistorii Max Ebert napisał, że podczas rytuałów przysięgi krwi używa się czasami rogów zamiast glinianych garnków.1

Według İlhamiego Durmuşa, profesora historii, rytuały u Scytów są takie same, jak obrzędy przysięgi krwi u starożytnych Turków.2

Przysięga Krwi Hunów i Ludu Xiongnu

Nikita Jakowlewicz Biczurin, rosyjski sinolog, stwierdził, że wśród ludu Xiongnu praktykowano również ceremonie podobne do rytuału przysięgi krwi Scytów.

W I wieku p.n.e. poświęcono białego konia w ceremonii, która odbyła się na szczycie góry pomiędzy Ho-han-ye, przywódcą ludu Xiongnu, a ambasadorami chińskimi. Następnie Ho-han-ye zanurzył swój miecz w winie zmieszanym z krwią i wypił to wino z czaszki.

Organizacja ceremonii na górze wydaje się być związana z kultem górskim. W wielu społecznościach góry uważano za święte, ponieważ uważano je za bliskie Bogu. Ponadto składanie w ofierze białego konia jest powszechną tradycją wśród koczowniczych plemion. Ponieważ koń jest jednym ze świętych zwierząt nomadów. A biały kolor jest, jak można się domyślać, symbolem niewinności i czystości.

Stwierdza również J.J.M. De Groot, historyk i sinolog, że podczas ceremonii przysięgi między ludem Xiongnu a Chińczykami składano w ofierze białe konie i pito krwawe napoje.3

Uważa się, że tradycje przysięgi krwi rozprzestrzeniły się na Europę poprzez Migrację Plemion i podobne rytuały przysięgania były praktykowane wśród Hunów.

W tym kontekście jako przykład można podać ceremonię krwawej przysięgi między przywódcami siedmiu plemion węgierskich.

Przysięga Krwi Scytów i Hunów.
pakt krwi, Węgrzy,
Fresk, ukończony pod koniec XIX wieku przez węgierskiego malarza Bertalana Székely, opowiada o krwawej przysięgi między siedmioma węgierskimi przywódcami.

Ta ceremonia jest prawie taka sama jak przysięgi zarówno Scytów, jak i Hunów.

Przysięga Krwi w Innych Społeczeństwach

Tradycje przysięgi krwi odziedziczone po Scytach i Hunach były podobnie kontynuowane przez inne społeczności w regionie. Brytyjski archeolog Ellis Minns stwierdził, że rytuały te były powszechne wśród Węgrów i Kumanów.4

Wraz z pojawieniem się Göktürków (Turkuci) miecz i nóż stały się bardziej widoczne w ceremoniach przysięgi. Wydaje się to być związane ze świętością żelaza w Göktürks, znanej jako społeczność kowala.

Abdülkadir İnan, historyk i folklorysta, napisał, że ceremonie przysięgania były praktykowane również wśród Ujgurów i że Ujgurowie pili wino pod przysięgą.5

Na podstawie Saga o Gislim można powiedzieć, że przysięgi krwi były praktykowane również w społecznościach skandynawskich.

W wierszu Lokasenny, który prawdopodobnie powstał w X lub XI wieku, jest napisane, że Odyn i Loki są braćmi krwi.

Krew i Wino

Tradycja picia krwi, która była powszechna w ceremoniach przysięgania w starożytności, została zastąpiona tradycją picia wina w wielu społecznościach w późniejszych okresach.

Wino to powszechna metafora zarówno w sztuce, jak i literaturze. W sztuce krew symbolizuje miłość, bogactwo i radość, a w spirytualizmie kojarzy się z przemianą.



  1. „Südrußland: Skytho-Sarmatische Periode”, Max EBERT, deGruyter, ISBN: 9783111915067^
  2. „İskitler”, İlhami DURMUŞ, Akçağ Yayınları, ISBN: 9786055413958^
  3. „Die Hunnen Der Vorchristlichen Zeit”, Jan Jakob Maria De Groot, deGruyter, 1921^
  4. „Scythians And Greeks”, Ellis Hovell MINNS, Cambridge University Press, ISBN: 9780511791772^
  5. Eski Türklerde ve Folklorda 'Ant’„, Abdülkadir İNAN, Ankara Üniversitesi, Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Dergisi, Cilt 4, Sayı 8^
Subscribe
Notify of
guest
1 Comment
Newest
Oldest Most Voted
Inline Feedbacks
View all comments